Datum
09 mei 2018

Stoere vrouw in de agrarische sector

Als medewerker van Innovatie Veenkoloniën ben ik erg nieuwsgierig hoe een boer regelgeving en wetten die op hem afkomen in de praktijk brengt en wat dat allemaal met zich meebrengt. Het vijfde interview van deze serie is met Annelous Groenwold, een stoere vrouw in de agrarische sector.


Annelous: ‘In de puberteit had ik weinig interesses. Toch wilde ik dat de boerderij verder ging.’

Schoolbanken  
Ik ken Annelous vanuit mijn eigen schooltijd in Dronten. ‘Bezig’ is een woord dat goed bij haar past; zit ze niet in de schoolbanken dan zit ze op de trekker, is ze aan het vergaderen, feesten of druk met de studentenruitersport. Het ouderlijk bedrijf ligt in Borgercompagnie en telt rond de 260 hectare (inclusief pacht). Het heeft een traditioneel veenkoloniaal bouwplan, een loonwerktak in de bietenteelt, Limousin stieren en zelfs een hele bijzondere tak; het verhuren van studentenhuizen in de stad Groningen.

Nieuwe fase
‘Dinsdagavond om 22:30 uur is een nieuwe fase in mijn leven begonnen’, grapt Annelous. ‘Ik heb mijn scriptie ingeleverd en vorige week mijn eindpresentatie gegeven bij de Avebe. Ik heb bij Avebe mijn stage gelopen en onderzoek gedaan naar de mate van ledenbinding.’ Annelous vertelt dat ze op dit moment nog niet volledig werkzaam is binnen het ouderlijke bedrijf maar wel elke vakantie meewerkt en zoveel mogelijk gesprekken bijwoont met onder andere vertegenwoordigers om feeling te krijgen met het bedrijf. ‘Ik heb het gevoel dat ik soms dingen thuis mis, door school en stage lukt het niet om altijd alles mee te krijgen. Op dit moment werk ik vooral op ‘operationeel niveau’ mee, oftewel ik ga vanmiddag nog even cultiveren. Straks wil ik meedenken op strategisch niveau en gegevens analyseren om het bedrijf optimaal te kunnen laten functioneren. In mijn pubertijd had ik, naast paardrijden, behoorlijk weinig interesse in andere zaken.. Het was voor mij wel vanzelfsprekend dat het bedrijf zou blijven bestaan, maar niet dat ik het zou overnemen! Mensen vragen vaak of ik geen broer heb, die heb ik wel, Roderik, maar zijn interesses liggen niet bij de boerderij. Hij woont en studeert in de stad Groningen.’

Route
De route die ze gevolgd heeft, is breed en typeert Annelous. Eerst heeft ze in Groningen de opleiding HRM gevolgd en afgerond. ‘De opleiding is leuk, maar tijdens de stage was iedereen thuis op het bedrijf allemaal druk ‘aan de gang’ en zat ik zelf de hele dag achter een bureau. Daarom besloot ik toch een gerichte opleiding in Dronten te volgen om zo meer kennis op te doen om het bedrijf over te nemen. Mijn school loopt tot juni dit jaar en daarna heb ik genoeg tijd om mee te lopen en volop mee te draaien in de bedrijfsvoering.’ Annelous vindt het belangrijk om buiten de deur te gaan werken. Daar is gelukkig ruimte voor omdat haar vader nog volop werkzaam is in het bedrijf. ‘Het is goed om de benen eens bij iemand anders onder tafel te steken, zo zie je hoe het er bij anderen aan toe gaat en het is goed voor je netwerk’, vertelt vader Gesinus Groenwold. Een tak waar Annelous en Roderik zich nu binnen het bedrijf mee bezig houden is de ‘makelaarswereld’, het verhuren van de studentenwoningen. Een bijzondere tak binnen het bedrijf; drie jaar terug is deze verantwoordelijkheid naar het takenpakket van Roderik en Annelous gerold. Ze houden zich bezig met contracten opstellen, begeleiden van het verhuurproces en zijn de vraagbakens voor de huurders.

Sjieke koeien
In 1980 kocht slager Fons Pessers uit Tilburg de boerderij aan Borgercompagnie 42, het huidige bedrijf van de familie. Op dat moment zat Gesinus, in maatschap met zijn vader op het ouderlijke bedrijf 6 km verderop. Als kans om te groeien nam Gesinus het eerste jaar de boerderij voor de slager in loonwerk waar, een jaar later ging hij samen met zijn vriendin, de moeder van Annelous, Annechien, op de boerderij wonen. In 1986 kwamen de eerste 15 Limousin koeien, op het hoogtepunt waren dit 260 tot 300 stuks. Deze koeien vielen onder de verantwoordelijkheid van Annechien. Zowel Pessers als Groenwold kochten areaal bij, waardoor het bedrijf uiteindelijk gegroeid is naar 260ha. In 2002 nam Gesinus de exploitatie voor eigen rekening. Annelous legt uit:´Omdat wij van huis uit geen veeboeren zijn, hebben we in 2013 besloten om gefaseerd afstand te doen van de fokkerij. Op dit moment zijn er nog 4-5 koeien. Na enkele gesprekken met Pessers, waar wij nog steeds goed contact mee hebben, is er besloten toch weer te starten om stieren voor hun vier winkels af te gaan afmesten. Dat is een stuk overzichtelijker en gestructureerder dan de fokkerij, zeker omdat akkerbouw onze hoofdtak is. In mei komen de eerste stieren in de verbouwde potstal. Straks neem ik de veetak over, dan valt dit onder mijn takenpakket.’

Communicatie
‘Op dit moment ben ik niet gericht bezig met communicatie naar de buitenwereld toe. Het gebeurt wel eens spontaan dat mensen blijven staan om dingen te vragen en het leuk vinden om een gesprek aan te gaan. Als ik straks werkzaam ben voor het bedrijf, lijkt het me wel goed om dit een rol te laten spelen. Mijn vader houdt zeker rekening met bijvoorbeeld de spuitwerkzaamheden, voor hem en voor de mensen. Hij probeert zo min mogelijk op zaterdagmiddag langs de huizen te gaan als mensen in de tuin zitten. Het is en blijft natuurlijk weersafhankelijk. Door de wet- en regelgeving is er bijvoorbeeld ook al een basis die ten goede komt aan het milieu.’

Toekomst bedrijf
Hoe ziet Annelous de toekomst? ‘Ik zie mezelf over 20 jaar zitten in de stoel van mijn vader. Ik zet het spoor van mijn vader zeker door. Wel denk ik dat ik meer de beleidsmatige kant op zou gaan, maar ik hou ook zeker van het uitvoerende werk. Er is wel een aantal dingen die ik direct zou veranderen zoals het digitaliseren van de administratie. En uiteindelijk zou ik graag willen kijken naar andere gewassen binnen het bouwplan, uien bijvoorbeeld. Eerst zou ik de markt goed verkennen en een proefje uitzetten, ik sta altijd open voor verdere ontwikkelingen. Er zijn ontzettend veel veranderingen binnen de sector en het is belangrijk om goed op de hoogte te blijven van alle ontwikkelingen. Je hoeft niet voorop te lopen met alle innovaties, maar je moet wel mee. Je moet jezelf constant de vraag stellen ‘hoe kan ik dit terugverdienen?’ Annelous stelt dat het niet perse noodzakelijk is voor het bedrijf om te groeien om het rendabel te houden. ‘Wel moet je dit goed in de gaten houden, want het land van je buurman komt maar één keer te koop’, grapt Annelous.

Door:
Marjan van Delden & Rieke Grooten