‘’Zolang er nog 4 miljoen mensen naar ‘Boer zoekt Vrouw’ kijken, maak ik mij geen zorgen’’

Als medewerkers van Innovatie Veenkoloniën zijn we erg nieuwsgierig hoe een boer omgaat met burgers, media, regelgeving en wetten. Tijdens het zesde interview van deze serie schuiven we rond etenstijd aan tafel bij de gebroeders Mantingh. De oudste, Ruud, is werkzaam op het loonbedrijf van de familie. De jongste, Henk, is sinds een jaar werkzaam bij Suiker Unie. Beide hebben erg veel affiniteit met de suikerbietenteelt.



Dronten
Bij het maken van de afspraak wordt de toon van het gesprek al duidelijk: spontaan, vrolijk en openhartig. Als we om de afgesproken tijd bij de boerderij van de broers arriveren worden we verontschuldigend ontvangen door Henk; Ruud is nog niet thuis, dus het eten is nog lang niet klaar. De witlof-ovenschotel is trouwens een oude bekende, tijdens mijn studententijd in Dronten, woonde ik bij Ruud in huis. En daar hing hij vaak de chef kok uit (het opruimen nadat Ruud gekookt had was dan weer geen pretje... ). Via Dronten ken ik ook Henk: het heen en weer reizen (er was zelfs een heuse ‘veenkoloniën’ app), de USRA, feestjes en voor ik het vergeet, natuurlijk via school.


Henk
Terwijl  Ruud aan het koken is, vertelt Henk over zijn net gestarte loopbaan. Sinds een jaar is Henk werkzaam bij Suiker Unie als junior districtshoofd agrarische dienst. Deze functie houdt onder andere in dat hij agrariërs adviseert op het gebied van de bietenteelt. In de periode van de campagne is Henk verantwoordelijk voor het logistieke systeem: ‘De fabriek moet blijven eten, dus ik rijd bij de hopen (hier in het gebied ook wel ‘bulten’ genoemd) langs om ze te keuren om vervolgens de logistieke afhandeling zo efficiënt mogelijk te regelen.’ Daarnaast verzorgt hij veldbijeenkomsten en teeltvergaderingen. Toch leek Henk een hele andere kant op te willen gaan, toen hij voor zijn studiekeuze stond. Henk: ‘Mijn voorkeur lag bij werktuigbouwkunde, maar de open dag in Dronten heeft de doorslag gegeven. De sfeer was heel gemoedelijk en de medestudenten hebben dezelfde agrarische achtergrond waardoor het aanvoelt als thuis. Na 6 jaar studie en verschillende sollicitatiebrieven ben ik aan de slag gegaan bij Suiker Unie. En dat voelt goed!’ Henk helpt uiteraard ook bij het loonbedrijf van de familie, maar de noodzaak daarvoor is niet aanwezig. Met de bestaande bezetting is het werk prima onder controle en zijn de extra handjes niet nodig.


Ruud
Ruud heeft de witlofschotel in de oven gezet en schuift aan bij tafel; ‘twintig minuten en dan kunnen we eten!’ Beide broers zijn geboren en getogen op de boerderij, het agrarische vak is hen met de paplepel ingegoten. Ruud heeft gekozen voor de opleiding werktuigbouwkunde metaaltechniek. ‘Het is goed om je breed te oriënteren in het agrarische vak, maar je toch ook te specialiseren op een bepaald onderdeel. Mijn specialisatie is metaaltechniek, altijd handig met alle machines die op een boerderij aanwezig zijn.’ En met succes: met de provinciale Junior Vakkanjer-wedstrijd is hij tijdens zijn opleiding eerste geworden en met de nationale wedstrijd derde. Een prestatie op trots op te zijn! Ook Ruud heeft zijn weg gevonden naar Dronten met de opleiding tuin-, akkerbouw en ondernemerschap. Op dit moment werkt hij in ouderlijk akkerbouw en loonbedrijf Mantingh en is freelance vertegenwoordiger bij KWS.


Albert
Albert Mantingh, vader van Ruud & Henk,  is akkerbouwer en heeft in 2000 het loonbedrijf overgenomen. Het loonbedrijf is gespecialiseerd in hooibaalwinning en de teelt van bieten: zaaien, kappenspuit en bietenrooien. In 2015 zijn de beide broers in de maatschap gestapt. Albert vindt het nog veel te vroeg om te stoppen en wil graag nog zo’n 10 jaar door. Daarna zal het zeer waarschijnlijk zijn dat Ruud en Henk hun rol innemen in het bedrijf. Henk: ‘Het is nog heel ver weg, in 10 jaar kan veel gebeuren. Ik heb het erg naar mijn zin bij Suiker Unie en wil hier graag mijn carrière voorzetten. Het thuisbedrijf heeft voor mij niet de grootste prioriteit. We vinden het beide belangrijk om verschillende contacten in de agrarische wereld te hebben en deze wereld is best groot. Het meest waarschijnlijke scenario is dat Ruud als front man optreedt, dus echt met de pootjes in het veen staat en dat ik af en toe op de achtergrond de zaken regel. Nu huren we met z’n tweeën een boerderij, maar op termijn verhuist Albert van de boerderij, zal ik daar gaan wonen en Ruud koopt elders een huis. Maar deze toekomst is nog ver weg.. haha..’


Wetgeving
Ondertussen wordt de tafel gedekt en het eten opgediend. We genieten van de heerlijke maaltijd en babbelen ondertussen gezellig door over van alles en nog wat. Tijdens de koffie is het tijd voor de serieuzere vraagstukken.

Een van de onderwerpen die in elk interview terugkomt is wetgeving. Henk: ‘Iedere agrariër zit in hetzelfde schuitje. Er zijn spelregels waar je mee te maken hebt in je dagelijkse werk. Uiteraard zijn daar zorgen om hoe je hier mee om moet gaan, maar het komt altijd wel goed. Veel van de wetgeving is ook bureaucratisch, dus veel papierwerk dat steeds meer digitaliseert. Dat zijn niet de favoriete werkzaamheden van Albert’ 


Media
Hoe gaan de broers om met communicatie naar de wereld om hen heen? Ruud: ‘Agrariërs zijn niet gewend om promotie te maken voor hun vak, maar het is soms best lastig uitleggen wat we doen en waarom we dat doen. Uiteraard leggen wij graag zaken uit, maar we merken ook dat als de uitleg te inhoudelijk wordt, het gesprek lastiger wordt. Men verliest dan gauw de interesse. Da’s niet erg, maar het maakt het wel lastig om miscommunicatie te voorkomen. De media spelen hierin ook een rol. De slechte aardappelopbrengsten van dit seizoen worden vertaald naar krantenkoppen als ‘de patat wordt duurder’. Er wordt verder in het artikel geen melding gemaakt van de gevolgen voor ons en dat maakt het erg lastig om begrip op te wekken. De gevolgen gaan natuurlijk veel verder dan een duurder patatje.’ Maar beide broers zien de toekomst voor de agrariër zonnig in. Henk: ‘Zondag begint ‘Boer zoekt Vrouw’ weer en zolang daar nog 4 miljoen mensen naar kijken, maak ik mij geen zorgen!’

Het is inmiddels bijna donker als we afscheid nemen van de broers, een stel gezellige, onderhoudende praters die van de grote wereld om hen heen houden en houden van hun vak. Het agrarische vak. En dat doen ze samen en apart. Een mooi stukje broederschap. Bedankt jongens, we hebben genoten!



Door:
Marjan van Delden & Rieke Grooten